WriteNow! 2019: ingestuurd

Wowow! Het is weer zover, nadat ik al jaren meewilde doen met WriteNow! heb ik dit jaar, voor de tweede keer, mijn stukken ingestuurd! Vorig jaar deed ik mee met een kort verhaal en dit jaar zijn het gedichten. Het is wachten tot 1 mei, want dan is de uitreiking van de regionale voorronde hier in Groningen, ik ben benieuwd!

Maar, wat is WriteNow! nu eigenlijk dan? WriteNow! is een schrijfwedstrijd voor iedereen van 15 tot en met 24 jaar en vindt plaats in Nederland en Vlaanderen. Er zijn eerst voorrondes en als je daar de eerste prijs hebt dan ga je door naar de finale in Rotterdam. Word je tweede of derde dan krijg je een prijs en de kans op een wildcard voor de finale. Het leuke is dat je eigenlijk álles in mag sturen, de vorm van je inzending is vrij, zolang het geschreven is in het Nederlands, maximaal 2000 woorden bevat en indien je gedichten instuurt, maximaal acht gedichten.

Vorig jaar, 2018, deed ik mee met een kort verhaal. Als ik daaraan terugdenk dan voel ik vooral de spanning weer die ik had tijdens de uitreiking en de frustratie naderhand. Spanning tijdens, omdat het allemaal mensen waren die iets ingestuurd hadden, je iets van je eigen inzending moest voordragen als je gewonnen had en hé, stiekem wil je natuurlijk wel winnen.
Nu heb ik niet gewonnen, maar dat is niet waar mijn frustratie vandaan kwam. Nee, mijn frustratie kwam voort uit het feit dat je geen feedback krijgt. Alleen de winnaars kregen feedback, in elk geval tijdens de uitreiking zelf. Ik had de stille hoop nog dat je misschien later nog wat hoort, maar nee, doodse stilte.
En ja, ik weet het, het is niet zo verschrikkelijk en die mensen hebben het ook al druk genoeg; maar ik vind feedback krijgen (en in dit geval van zogenoemde professionals) zo ontzettend fijn! Maar hé, one can only dream.

Dit jaar stuurde ik acht gedichten in, met zorg uitgezocht en geschreven. Als ik dit win en door ben naar de finale (en dat hoor ik pas op 1 mei), dan heb ik drie weken om een nieuwe tekst te schrijven die weer beoordeeld wordt. Dat is een vereiste namelijk. Het zou supertof zijn om te winnen, maar er doet zo ontzettend veel talent mee, dat ik betwijfel of ’t mij gaat lukken. Daarom houd ik mezelf het volgende telkens voor: don’t knock it ‘til you try it!

Maar al met al is en blijft het een toffe ervaring en zal ik geen spijt hebben dat ik heb meegedaan, no matter de uitkomst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s