Woordenstroom #3 – 6 minuten

6 Minuten. Dat is alle tijd die ik nog heb.
6 Minuten totdat de pijn voorbij is, 6 minuten totdat ik eindelijk doodga.
Nog maar 360 seconden
.

Geschokt kijk ik haar aan. Ergens wist ik het wel, maar om het ineens zo te horen, dat is gewoon wreed. Koel kijkt ze terug, een lege blik, zonder gevoel, vangt mijn blik. Ik zit vast, kan geen andere kant meer opkijken dan recht in haar gezicht, recht in haar ogen. Ik kan mijzelf erin weerspiegeld zien, zo helderblauw zijn ze, maar ook zo koel, zo koud. Dan kijkt ze weg, naar beneden en ik haal diep adem, realiserend dat ik was gestopt met ademen. Net zoals ik dat straks ook zal doen.

Nog steeds diep ademhalend sluit ik mijn ogen en denk ik terug aan de week ervoor. Ik denk aan hoe ik lachend de bioscoop uit liep en samen met mijn vrienden op de fiets stapte om naar de kroeg te gaan, om nog even een drankje te doen. Ik denk terug aan hoe ik later die nacht op de rand van mijn bed heb gezeten met mijn hoofd in mijn handen. Mijzelf afvragend hoe ik ooit dit leven door moet komen. Mijzelf afvragend of mijn leven, mijn toekomst, al deze moeite, pijn en verdriet wel waard is.

240 seconden

De oranje kleur, de brandende gloed, staat op mijn netvlies gebrand en ook op dit moment kan ik er niet aan ontsnappen. Mijn tanden boren zich in mijn onderlip, mijn nagels boren zich in het vel van mijn hand. Die vervloekte oranje kleur. Ik mis mijn knuffel. Mijn allereerste knuffel, die ik vanaf mijn geboorte tot en met mijn tiende jaar heb gehad. De knuffel die ik mijn hele leven bij mij zou dragen. Als het huis niet zou zijn afgebrand met mijn knuffel erin. Met mijn ouders erin.

180 seconden

Die avond, die nacht, waarop ik bij een vriendinnetje sliep, was het begin van de kwellende tien jaren die daarop volgden. Tien jaar gevuld met pijn, verdriet, vrienden, verraad, liefde, haat. Tien jaar waarin ik vaak heb getwijfeld of het alles wel waard was, of ik wel zo door kon gaan. Ik deed mijn best, maar soms is zelfs dat niet goed genoeg.

120 seconden

Ik herinner me de eerste keer dat ik op de brug, boven het water stond. De eerste keer van de vier. Twijfelend, of ik wel of niet zou springen stond ik daar als vijftienjarige. Ik droop af. Een maand later stond ik er weer. En op mijn zestiende weer. Op mijn zeventiende sprong ik. Die sprong zorgde ervoor dat ik twee jaar onder scherpe observatie stond van iedereen die ik kende.

60 seconden

En nu, nu ben ik twintig en alhoewel het met pieken en dalen gaat, hoor ik van iedereen hoe trots ze wel niet op mij zijn, hoe goed ik wel niet mijn best doe. En elke keer als ik dat hoor wil ik ze uitlachen,
omdat het niet goed gaat en ik nog steeds elke avond weer naar de brug toe wil.

30 seconden

Maar misschien is dat ook wel mijn eigen schuld, misschien moet ik ze ook vertellen hoe ik me echt voel, hoe het echt met me gaat.

10 seconden

Geschokt kijk ik haar aan. Recht in de loop van het pistool. Tien seconden? Er komt een bitter lachje uit mijn mond. Ik heb de afgelopen zes minuten niks anders gedaan dan nadenken en herinneringen op halen.

5

Haar blauwe, koele ogen kijken me nog steeds vastberaden aan.
Toch zie ik iets flikkeren, twijfel?

4

Nee, besluit ik. Het is haat.
Ik slik.

3

Met een schok kom ik tot een conclusie, een realisatie, die ik de afgelopen tien jaar nog nooit heb gehad.

2

Ik wil nog niet dood.

1


over ‘6 minuten’

Ik schreef dit kort verhaal naar aanleiding van een zogenoemde writingprompt.
Het is een paar jaar geleden dat ik deze schreef en ’t is ook eentje die ik in een keer heb geschreven. De woorden vloeiden zo uit mijn vingers het scherm op en sindsdien heb ik er niks meer aan veranderd. Eentje uit de oude doos zeg maar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s