Woordenstroom #3 – 6 minuten

6 Minuten. Dat is alle tijd die ik nog heb. 6 Minuten totdat de pijn voorbij is, 6 minuten totdat ik eindelijk doodga. Nog maar 360 seconden. Geschokt kijk ik haar aan. Ergens wist ik het wel, maar om het ineens zo te horen, dat is gewoon wreed. Koel kijkt ze terug, een lege blik,Meer lezen over “Woordenstroom #3 – 6 minuten”

Dit is voor Julie, voor het meisje in ’t stadspark hier in de stad, voor iedereen die wel eens te maken heeft gehad met (seksuele) intimidatie, voor iedereen die nageroepen is op straat, voor iedereen die geen ‘nee’ heeft durven te zeggen, voor iedereen die niet zonder angst de straat over durft. Dit is voorMeer lezen over

Paniek, mijn eerste keer voordragen! – KKA

Wow, wow,wow,wow,wow,wow, heb ik al wow gezegd? Want WOW.Gisteren had ik de KKA (Klein Kunst Avond) van mijn studentenvereniging en ik, met mijn gestoorde hoofd, dacht laatst (oké, dat denk ik al twee jaar nu) ‘ik doe mee! Ik ga gewoon een gedicht voordragen!’ Zo gedacht, zo gedaan, dus ik had mezelf opgegeven. Toen volgdeMeer lezen over “Paniek, mijn eerste keer voordragen! – KKA”

Woordenstroom #2

Episode(s) Hij beweegt zich voort Door storm en windMaakt ruzie, maar komt altijd weer terug Hij is als een ballon die opstijgt in de luchtOpvallend, met de wind meegaandSchaterlachend de bioscoop ingaanIn een goed gesprek verwikkeld eruit komen Hij zuchtHet is tijd om los te latenTe doen wat niemand eigenlijk wilHij is als een velMeer lezen over “Woordenstroom #2”

Woordenstroom #1

Traject het is de zon wiens zonnestralen verdwijnen de wolken die langzaam overnemen bliksemschichten en donder die alles vullen en je niet met rust laten het zijn de nachten waarop je in bed ligt starend naar de donkerheid dat je plafond is nadenkend over de leegte die je kamer is de storm die binnen inMeer lezen over “Woordenstroom #1”