WriteNow! 2018: mijn inzending

Tijd “Hoe?” Moedeloos kijkt ze hem aan. Uitgeput laat ze haar schouders zakken en bijna onzichtbaar krimpt ze ineen, alsof de lucht haar te zwaar is. Haar hand omknelt de reling, haar voeten rusten op de brug, ze hoeftzich alleen nog maar af te zetten. Voorzichtig doet hij een stap dichterbij. “Nee! Blijf daar.” DeMeer lezen over “WriteNow! 2018: mijn inzending”